اگر دنبال زیوری هستید که هم ظاهر خاص و هنری داشته باشد و هم در استفاده روزمره “شخصیت” خودش را حفظ کند، نقره تایلندی یکی از انتخابهای جدی است. این سبک، بیشتر از اینکه روی براقبودن اغراق کند، روی طرحهای برجسته، قلمزنیهای عمیق، فینیش آنتیک (کهنهکاریشده) و جزئیات دستساز تمرکز دارد؛ به همین دلیل هم در نگاه اول متفاوت دیده میشود و در گذر زمان از مُد نمیافتد.
در بازار ایران، «نقره تایلندی» معمولاً به سبک ساخت و پرداخت اشاره میکند، نه صرفاً کشور سازنده. ویژگی رایج آن:
طرحهای برجسته و سهبعدی با جزئیات زیاد
سیاهقلم/اکسید (Oxidized Silver) برای ایجاد کنتراست و عمق در نقشها
ظاهر آنتیک (نه خیلی براق و آینهای) که خطوخشهای ریز را کمتر نشان میدهد
وزن و ضخامت بیشتر در بسیاری از مدلها، مخصوصاً سرویسها و ستهای کارشده
نتیجه این میشود که نقره تایلندی معمولاً «پُرکارتر» و «چشمگیرتر» از نقرههای ساده و صیقلی است.
نقره معمولی بیشتر برای درخشش و مینیمال بودن انتخاب میشود؛ اما نقره تایلندی برای کسانی است که دوست دارند زیورشان مثل یک اثر هنری دیده شود.
چند تفاوت کاربردی:
درخشش: نقره تایلندی معمولاً برق کنترلشده دارد، چون اکسیدکاری عمداً براقیت را میشکند.
نگهداری: در نقره تایلندی اگر سیاهقلم از بین برود، نقشها “تخت” دیده میشوند؛ پس پولیش سنگین توصیه نمیشود.
پنهانکردن خط و خش: فینیش آنتیک معمولاً خطهای ریز را کمتر لو میدهد.
استایل: برای تیپهای بوهو، سنتی-مدرن، هنری، و حتی استایل مشکی/مونوکروم فوقالعاده است.
در زیورآلات بازار، رایجترین عیار ۹۲۵ است (Sterling Silver). در نقره تایلندی هم غالباً همین عیار استفاده میشود، اما چیزی که آن را متفاوت میکند:
پرداخت اکسید/سیاهقلم
جزئیات پرکار
نوع قالب و دستپرداخت نهایی
پس اگر جایی گفتند “تایلندی یعنی عیارش فرق دارد”، معمولاً منظورشان سبک کار است، نه تغییر عیار.
چند عامل اصلی روی قیمت اثر میگذارند:
وزن واقعی نقره (در سرویسها بسیار تعیینکننده است)
میزان کار دستی و جزئیات (طرحهای برجسته، قلمزنی، قطعات چندتکه)
میزان و کیفیت آبکاری (رودیوم/آنتیکفینیش/ترکیبی)
نوع قفلها و اتصالات (در ستها، کیفیت قفل و حلقهها مهم است)
هماهنگی طراحی بین قطعات سرویس (ستهایی که یکپارچه طراحی شدهاند معمولاً ارزش بالاتری دارند)
با توجه به محصولات شما، بازه قیمتی نقرههای این صفحه تقریباً از حدود ۱۴ تا ۶۴ میلیون تومان دیده میشود (بسته به ست، سرویس و میزان کار).
اگر یکی از این موارد برایتان مهم است، این سبک مناسب شماست:
زیور خاص و غیرتکراری میخواهید، نه طرحهای خیلی تکرارشونده بازار
استایل هنری، سنتی-لوکس یا تیپهای با جزئیات زیاد دارید
دنبال ستهایی هستید که در عکس و مهمانی بهچشم بیاید
از زیورهای خیلی براق خسته شدهاید و ظاهر آنتیک را میپسندید
بدون اینکه تمرکز را روی معرفی تکبهتک ببریم، این چند مورد از نظر “حس و سبک” برای مخاطب نقره تایلندی جذابترند:
ست نقره فانتزی (مدلهای فانتزی معمولاً جزئیات و طراحی برجسته دارند)
سرویس نقره DF12 / DF13 / DF14 / DF15 (سرویسها معمولاً بهترین بوم برای سبک تایلندی هستند)
ست نقره بال DN86 و ست نقره ضربان قلب DF16 (اگر دنبال طرحهای نمادین و جوانپسند هستید)
ست نقره دخترانه DN87 و نیم ست نقره DN74 (برای استایل روزانهتر، با ظاهر خاص)
نقره تایلندی را مثل نقره براق معمولی تمیز نکنید؛ چون سیاهقلم/اکسید ممکن است کمرنگ شود.
کارهای پیشنهادی:
بعد از استفاده، با دستمال نرم خشک پاک کنید (عرق و رطوبت دشمن نقره است).
برای تمیزکاری، فقط آب ولرم و صابون ملایم + برس بسیار نرم (در صورت نیاز)؛ سپس سریع خشک کنید.
پولیشهای قوی و خمیر نقره را روی بخشهای سیاهقلم نزنید.
داخل جعبه/کیسه زیپدار نگهداری کنید تا تماس با هوا و رطوبت کمتر شود.
عطر، اسپری، وایتکس و شویندهها را از نقره دور نگه دارید.
این چند نشانه سریع کمک میکند:
نقشها باید شارپ و تمیز باشند (لبههای گِلگرفته یا بیتعریف یعنی قالب ضعیف)
اتصالات محکم و یکدست (لحیمهای کثیف یا ناصاف = ریسک شکست)
اکسیدکاری طبیعی و یکنواخت (نه لکهلکه و تصادفی)
قفل و حلقهها استاندارد (بهخصوص در سرویس و نیمست)
اگر امکان دارد، به مهر 925 یا نشانه استاندارد نقره دقت کنید.